Denice

Deel 1. Denice door Denice; een verhaal van groei van zelfwaarde

In het voorjaar van 2015 zat ik bij een buurtbijeenkomst in IJsselmonde. Hier werd gesproken over het problemen in de wijk. Ik raakte aan de praat over mijn problemen met een buurt. Deze gaf aan dat ik met deze problemen bij Bureau Frontlijn terecht kon. De volgende dag heb ik gebeld met Bureau Frontlijn. We maakten een afspraak en twee dagen later stonden twee medewerkers van Bureau Frontlijn bij mij op de stoep.

In het eerste gesprek stelde de medewerkers mij een paar vragen, maar lieten mij vooral vertellen. De medewerkers luisterden goed. Dat wist ik omdat ze vragen stelden op mijn verhaal. Hierdoor ging ik steeds meer vertellen.

Ik ben een alleenstaande moeder van drie kinderen in de leeftijd van 8 tot 16 jaar. De relaties met de twee vaders van mijn kinderen verliep niet altijd goed. Er waren veel ruzies. Door het moederschap en de problematische relaties ben ik mijn eigen dromen een beetje uit beeld verloren. Daarnaast valt het leven als alleenstaande moeder mij zwaar.

Toen ik begin twintig was zat ik vol dromen. Ik had een werk in de administratie en een fijne relatie. Ik werd moeder en was echt gelukkig.  Helaas ging het mis. De relatie liep stuk, ik verhuisde van Amsterdam naar Rotterdam en kreeg geen nieuw werk. Ons koophuis hadden we met een groot verlies verkocht. Ik hield er een schuld van 30.000 euro aan over.

In Rotterdam kreeg ik een nieuwe vriend, raakte opnieuw zwanger maar ook deze relatie liep stuk. Toen stond ik er echt alleen voor. In Rotterdam ken ik niet zoveel mensen. Mijn zus en mijn moeder staan altijd voor mij klaar, maar zij hebben het ook druk met hun eigen leven in Amsterdam.

Zonder dat ik het echt door heb gehad verloor ik alle grip in mijn leven. Door depressieve klachten kwam ik in de ziektewet terecht, mijn inkomen ging achteruit en uiteindelijk belande ik zelfs in een bijstandsuitkering. De schulden liepen op en ik voelde dat ik als moeder faalde en mijn kinderen weinig te bieden had. Ik werd een zombie.

Met mijn kinderen ging het ook niet goed. Althans, in de relatie met mij en de kinderen ging het niet goed. De oudsten haalden op de Havo goede cijfers en ze hadden vrienden. Thuis was de sfeer echter anders. Mijn oudste zoon ging bij zijn vader wonen in Amsterdam.

Op de basisschool ging het toen ook verkeerd met mijn jongste zoon. Zijn houding en gedrag op school veranderde en school maakte zich zorgen. Door de school is er een gezinscoach uit het wijkteam aan ons gekoppeld. In zes maanden tijd heeft hij ondersteuning geboden op pedagogisch gebied. Zijn betrokkenheid zorgde er voor dat ik thuis weer meer grip kreeg op het gezinsleven. Het heeft er voor gezorgd dat de sfeer thuis weer prettig was.

Maar ik voelde mij nog steeds niets waard. Deze coach kon mij niet ondersteunen bij al mij andere problemen. Hij heeft er ook nooit naar gevraagd. Als mijn kinderen op school waren, kroop ik weer in de hoek van de bank.

Ik vertelde dit ook tijdens mijn eerste gesprek met de twee van Bureau Frontlijn. Ik besefte toen dat ik de afgelopen jaren alleen maar in de hoek van de bank heb gezeten. Dat deed pijn. Op het gebied van werk, financiën en sociale relaties was het een grote puinhoop. Ik was graatmager van de stress.

De medewerkers van Bureau Frontlijn kwamen na het eerste gesprek elke week een paar uur langs. We maakten samen een plan van aanpak. Eerst gingen we met het geld aan de slag en daarna met mijn gezondheid, mijn kindjes, de mensen en zelfs weer met werk. Alle doelen waren duidelijk beschreven en we spraken af hoe we daaraan gingen werken.
Wat ik prettig vond is dat de medewerkers goed hadden ingeschat dat mijn financiële situatie het meeste stress op leverde. Ik ben al eerder in het KBR traject geweest, maar dat was mislukt. Nieman heeft me daar echt geholpen. Nu had ik in een maand overzicht over mijn financiën. Dat had ik al jaren niet gehad. Bureau Frontlijn heeft mij geleerd om naar mijn problemen te durven kijken en leerde mij gelijktijdig hoe ik mijn administratie geordend kon houden. Bureau Frontlijn zegt niet alleen dat je iets moet doen, maar legt ook uit hoe je dat moet doen. Ze oefenen met je. Net zolang tot het goed gaat. De medewerkers begrepen goed dat ik weinig mensen om mij heen had, waardoor ik de steun van Bureau Frontlijn echt nodig had.

Ik heb de ondersteuning vanuit Bureau Frontlijn altijd erg persoonlijk ervaren. Hoewel mijn grootste hulpvraag lag op het gebied van mijn financiën, hebben de medewerkers mij ook gemotiveerd om meer van het leven te genieten. Doordat ik goed werd geholpen door Bureau Frontlijn kreeg ik meer zin om mijn leven op te pakken en ik kwam meer buiten. Woorden als ‘’je verdient het niet om weinig van het leven te kunnen genieten’’ en ‘’je kan het’’, zijn voor mij heel belangrijk geweest.

Eerst ging het met kleine stapjes. Ze lieten elke keer zien wat er beter ging. Een grote stap was dat we samen hadden gezorgd dat de hypotheek mij een jaar de tijd zou geven om de boel op orde te krijgen.

Door de positieve veranderingen in mijn leven en het gevoel weer grip te hebben, kon ik weer meer in de toekomst kijken. Ik ging letten op mijn eten. Maar omdat ik me beter voelde ging ik vanzelf weer beter eten. Ze hebben mij geleerd een CV te maken en hielpen zoeken naar werk. Uiteindelijk heb ik helemaal zelfstandig een baan gevonden bij een benzinepomp. Ik heb geen uitkering meet uitkering en wat fijn is dat ik niet meer afhankelijk ben van de gemeente. Elke dag ontmoet ik op mijn werk nieuwe mensen en zit niet meer op de bank.

Over een jaar mag ik de schuldhulpverlening in. Dit komt omdat ik eerdere in de schuldhulpverlening heb gezeten en het traject was afgebroken. Er ligt een goed betalingsplan klaar voor het komende jaar. Ik kan nu zelfstandig mijn betalingen weer doen en ik ben hier echt heel netjes in geworden. Elke week een uurtje.

Ik vind mezelf een leuker mens, een betere moeder en ik heb mezelf bewezen dat ik obstakels kan overwinnen. Dat gevoel maak met sterk.

Deel 2. Denice door Hidde, de prof

Toen ik Denice voor het eerst aan de telefoon kreeg, had ik al door dat het een slimme dame is. Een student en ik zijn samen naar haar toe gegaan. De eerste keer was Denice een teruggetrokken vrouw.

We hebben echt snel stappen gemaakt. Ze begreep veel en snel. Van begin af aan hebben we veel met haar samen gedaan, actie. Door haar elke keer te laten zien wat er groeide en haar daar de complimenten te geven steeg haar zelfwaarde. We hebben haar letterlijk van de bank geplukt. Wandelen, naar de instanties toe, samen bellen, naar buiten. We zijn aan de slag gegaan met haar huis, haar geld, haar bel/regel/en administratieskills. We hebben haar vaste patronen aangeleerd die haar pasten. Maar uiteindelijk ook door vertaald naar de relatie met haar kindjes en zelfs de eetpatronen.

Haar basisprobleem was een gebrek aan zelfvertrouwen en succes. Door haar te helpen kleine en grote succesjes aan haar gedrag te koppelen hebben we dat proces gekeerd. We hebben vooral veel tijd besteed aan het volhouden en volharden in haar nieuwe gedrag. Dat is het maatwerk geweest bij Denice. Een intensief maar lonend proces. De impact is volgens mij groot. Hierdoor gaat het ook beter met haar zoon op de basisschool, maar dit gaf ons uiteindelijk ook de ruimte om met haar aan de slag met werk. Het is natuurlijk prachtig als ze dan zelf belt om te zeggen dat ze een baan heeft gevonden.

Het hele traject heeft ongeveer een half jaar geduurd. Hierin hebben we met ons tweeën denk ik zo’n 100 uur gestopt.

In relatie tot de omgevingsfactoren is de grote doorbraak geweest dat we de grootste schuldeiser (KBR traject kon niet) bereid hebben gevonden zich een jaar terug te trekken. De meeste instanties en professionals haken af als het KBR traject niet tot de mogelijkheden behoort. Maar voor elk probleem zijn altijd drie oplossingen. En hier hadden we er samen één gevonden.