Verhalen

Elk jaar komen ongeveer duizend Rotterdamse gezinnen van de 60.000 gezinnen die rond of onder de armoedegrens zitten bij ons aan omdat ze vastlopen. Vastlopen in zichzelf, de hulpverlening, hun kinderen, de politie, hun familie of zich zelf.

Niet elke Rotterdammer in armoede is een dombo of een mislukte crimineel. De meeste mensen die we tegenkomen zijn mensen als u en ik. Alleen zij hebben één of twee keer teveel pech gehad en om dat moment niet de mogelijkheden, de kracht of het geluk om er uit te komen. De weg naar beneden wordt een glijbaan. Sneller en sneller glij je naar beneden en het wordt steeds moelijker om te stoppen en de klim omhoog te vinden.

Instanties, bedrijven en zelfs je omgeving zijn niet gemaakt om mensen die af glijden te helpen. Pas als je echt diep bent weggezakt is er weer aandacht voor je. Die bestaat dan eerst uit incassomedewerkers, jeugdzorg, politie en ambtenaren die maatregelen uitschrijven. Het gaat dan vaak alleen om de problemen die manifest zijn. Maar er gaat zoveel schuil achter de symptomen van armoede. De dingen die gebeurden voordat je diep in de schulden zat.

De medewerkers van bureau Frontlijn opereren als de vriend of vriendin die je nodig hebt op de slechte momenten. Ze komen bij jou thuis, nemen de tijd om naar je te luisteren en je te helpen om weer omhoog te klimmen. Ze doen kleine dingen die je echt meteen helpen.

Omdat zij naast de tijd professionele bagage met zich meenemen, wordt je begeleid om zelf weer de vaardigheden te leren en de juiste coping strategie aan te nemen. Hiermee pak je niet alleen het zichtbare probleem aan (klassieke hulpverlening) maar zorg je voor een basisniveau en de vaardigheden die het gezin nodig heeft om deze situatie meester te blijven en er boven uit te stijgen.

Om iedereen te laten zien wat er elke dag in Rotterdam gebeurt gaan we een serie schrijven over de gezinnen die bij ons zijn gekomen. Met sommigen gaat het goed, met anderen minder. Met deze verhalen willen we laten zien wat nodig is om mensen uit armoede te laten groeien en wat er voor zorgt dat het soms niet lukt.

Het is een verhaal voor alle mensen om weer te zien dat arme mensen hun kinderen lief hebben en ook hard willen werken om te groeien. Het is een verhaal voor alle uitvoerders die in hun hart voelen dat als ze meer de tijd krijgen en nemen, ze hun bewoners echt veel verder kunnen brengen. Het is ook een verhaal voor alle managers en directeuren om anders te leren kijken.

Als we de kloof tussen arm en rijk willen dichten, is het nodig dat deze drie groepen zich allemaal durven te verhouden als mens tot arme, als vader en moeder, opa of oma, zoon of dochter.

We gaan elke maand een nieuw verhaal toevoegen. Een verhaal met twee delen. Een bewoners perspectief en het perspectief van de professional. In het begin is het nog wat oefenen (we hebben geen webmasters, geen redacteuren, we doen het zelf), maar we zullen eindigen als ware verhalenvertellers. Let wel, het zijn geen korte one-liners. Lineaire oplossingen bestaan alleen op het papier van beleid, niet in onze echte wereld.

We willen impact genereren met deze verhalenlijn. Dat wordt alleen maar beter als we het samen bouwen met iedereen die zich betrokken voelt. Voor vragen,  verdieping en ideeën kunt mij bezoeken, bellen of mailen. Ik kijk er naar uit.

Derk Tetteroo
06 222 48 741
d.tetteroo@rotterdam.nl